ภาวะพึ่งพากัญชาคืออะไร?

• 1. ร่างกายมนุษย์ไม่ได้โหยหากัญชา
• 2. ภาวะพึ่งพากัญชาคืออะไร?
• 3. ใครมีโอกาสพึ่งพากัญชา?
• 4. หลีกเลี่ยงภาวะพึ่งพากัญชาได้อย่างไร?

น่าเสียดายที่กัญชามีชื่อเสียงที่ไม่ดีเกี่ยวกับการเสพติดของมัน แท้จริงแล้วพืชชนิดนี้ถูกห้อมล้อมด้วยความเชื่อผิดๆ มาเป็นเวลานาน ด้วยภาพลักษณ์ด้านลบ หลายคนจึงเชื่อมโยงกัญชากับอันตรายร้ายแรงของการเสพติด อย่างชัดเจน จุดยืนของเราก็คือ นี่เป็นแค่มายาคติที่ไร้มูลความจริง

อย่างไรก็ดี เราไม่สามารถพูดได้ว่ากัญชาไม่มีความเสี่ยงเลย กัญชามีคุณสมบัติที่สามารถนำไปสู่การเสพติดได้ อย่างไรก็ตาม ยังไม่เคยมีรายงานใดเกี่ยวกับผู้เสียชีวิตจากการบริโภคกัญชา แต่เช่นเดียวกับการกระทำหรือบริโภคอะไรมากเกินไป โอกาสที่จะเกิดอันตรายก็มีเช่นกัน

น้ำมากไป ของหวานมากไป หรือแก้วเหล้ามากไป แน่นอนว่าผลเสียย่อมเกิดขึ้น แต่ผลกระทบก็ขึ้นอยู่กับแต่ละบุคคลด้วย แล้วการเสพติดกัญชาคืออะไร และจะเกิดอะไรขึ้นหากคุณสูบบ้างเป็นครั้งคราว? มาดูกัน:

ร่างกายมนุษย์ไม่ได้โหยหากัญชา

โดยทั่วไป เชื่อกันว่าสูบบุหรี่จะทำให้ติด และมันก็จริงหากพูดถึงบุหรี่ เพราะมีสารนิโคตินที่ทำให้ร่างกายต้องการเพิ่มขึ้น ผู้สูบบุหรี่ประจำบางรายอาจมีอาการทางกายภาพหากขาดนิโคติน

แต่ในทางตรงข้าม กัญชาไม่ได้ทำให้เกิดความอยากลึกๆ จริงๆ แล้ว แคนนาบินอยด์ที่พบในต้นกัญชาก็มีอยู่ตามธรรมชาติในร่างกายมนุษย์ด้วย เช่น อานันดาไมด์ซึ่งผลิตที่สมอง มีโครงสร้างเกือบเหมือนกับ THC ในต้นกัญชา

มี งานวิจัย เกี่ยวกับผลของสารเสพติดที่ทำให้ติด และผลลัพธ์ค่อนข้างน่าสนใจ ภาวะพึ่งพากัญชาเกิดขึ้นเมื่อคุณเริ่มใช้แม้ว่าตัวเองจะไม่ได้ต้องการจริงๆ

อัตราการเสพติดที่ต่ำกว่านี้ไม่ได้แปลว่าไม่มีความเสี่ยงติดกัญชา แต่สะท้อนให้เห็นว่าหลายคนใช้กัญชาเพื่อผ่อนคลายหรือพักผ่อน โชคดีที่อัตราการเสพติดของกัญชาเมื่อเทียบกับสารอื่นๆ นั้นต่ำกว่ามาก

ภาวะพึ่งพากัญชาคืออะไร?

แม้จะพอเข้าใจแล้ว แต่ขออธิบายภาวะพึ่งพากัญชาให้ชัดเจนขึ้น เนื่องด้วยลักษณะเฉพาะของการแสดงออก นักวิจัยหลายคนจึงนิยามได้ลำบาก

อย่างไรก็ตาม เราสามารถบอกได้ว่า: ภาวะพึ่งพากัญชาคือการที่ต้องพึ่งพามารีฮวานาในแต่ละวันเพื่อบรรเทาความเจ็บปวด ความเครียด หรือใช้รักษาโรค ถ้าคุณไม่สามารถหยุดกัญชาได้อย่างน้อยสองสามวัน คุณก็จัดเป็นคนเสพติด

โชคดีที่การเสพติดกัญชาไม่รุนแรงต่อร่างกายและจิตใจเท่าสารเสพติดอื่นๆ ถ้าตั้งใจจะเลิกกัญชา ในขณะที่สารเสพติดอื่นๆ อาจมีอาการขาดสารแบบรุนแรง แต่กัญชาจะไม่เป็นเช่นนั้น

อาการขาดกัญชาอาจเกิดขึ้นได้ แต่ไม่เจ็บปวดเท่าบุหรี่ ร่างกายอาจไม่แสดงออกเท่ากับอาการทางจิตใจ คุณจะพบอุปสรรคในแง่จิตใจมากกว่า

ใครมีโอกาสพึ่งพากัญชา?

โดยปกติผู้ที่ใช้กัญชาเพื่อความบันเทิงเท่านั้นจะมีโอกาสเกิดภาวะพึ่งพามากกว่า แม้ผู้ใช้กัญชาทางการแพทย์จะใช้ปริมาณมากกว่าแต่ก็ไม่ติด เพราะเนื้อหา CBD ช่วยลดผลกระทบ ส่วน THC คือสาเหตุหลักที่ทำให้เสพติดทางจิตและมีอาการเมา

ในบางกรณีใช้กัญชาทางการแพทย์แบบเข้มข้น (เช่น rosin หรือ shatter ที่มี THC สูง) ก็ยังไม่เสพติด เพราะอยู่ในปริมาณและสภาพแวดล้อมที่ควบคุมอย่างเคร่งครัด ไม่ใช่การใช้ทุกวัน

ในทางเดียวกัน ผู้สูบกัญชาแบบสังคมหรือไมโครโดสต่ำกว่าหนึ่งกรัมต่อวัน แทบไม่มีความเสี่ยงเสพติด แต่ผู้ที่ต้องสูบกัญชาทุกๆ สองสามชั่วโมง อาจเข้าข่ายพึ่งพาแล้ว

อย่างไรก็ตาม แม้คุณใช้กัญชาทุกวันต่อเนื่องเป็นเวลานาน อาจต้องใช้เวลานานถึง 10 ปีกว่าจะเข้าขั้นเสพติด แม้จะมีสัญญาณการพึ่งพาเกิดขึ้นก็ตาม การศึกษาพบว่า ผู้ที่มาขอความช่วยเหลือเรื่องติดกัญชา ส่วนใหญ่อายุต่ำกว่า 25 ปี หมายถึงหลายคนเริ่มสูบตั้งแต่เป็นวัยรุ่น (13-14 ปี)

การเสพติดกัญชามักมีความเกี่ยวข้องกับสภาพจิตใจและสิ่งแวดล้อมของผู้ใช้ งานวิจัยระบุว่าสัญญาณการพึ่งพาแม้จะมีอยู่จริง แต่ก็ไม่รุนแรงเท่าสารอื่นอย่างแอลกอฮอล์ ยาเสพติดรุนแรง หรือบุหรี่

หลีกเลี่ยงภาวะพึ่งพากัญชาได้อย่างไร?

กัญชามีคุณสมบัติทางการแพทย์มากมาย โดยเฉพาะสำหรับผู้ที่มีอาการวิตกกังวล ปวดศีรษะ และปวดเรื้อรัง หลายคนจึงยากจะเลิกใช้เพราะได้รับผลดีมาก แต่หากกลายเป็นนิสัยประจำวันขาดไม่ได้ ก็ถือเป็นการพึ่งพากัญชา

หากต้องการหลีกเลี่ยงการเสพติด ควรพิจารณาพักการใช้ หรือที่เรียกว่าทอลเลอแรนซ์เบรก นั่นคือ เมื่อใช้ต่อเนื่องหลายปี ร่างกายอาจชินกับกัญชาและอาจขยับไปหา strain ที่แรงขึ้นได้

หยุดใช้กัญชาเพียง 15 วัน จะช่วยให้คุณกลับมาสัมผัสถึงเสน่ห์ของกัญชาอีกครั้ง ในช่วงนี้ THC ในร่างกายจะลดลง และประสบการณ์การใช้กัญชาจะดีขึ้นด้วย นอกจากนี้ ช่วงเวลาสั้นๆ นี้ยังเป็นวิธีที่ดีในการหลีกเลี่ยงการเสพติดได้อีกด้วย